Vlinder

Als een vlinder die zich ontpopt 

In haar schoonheid open bloeit 

Als een kind dat zich verstopt

In zijn speelsheid onvermoeid 

Als een bij in symbiose 

Met een bloem welriekend mooi 

Lustig getjilp al fluitend uitgekozen 

Van een kanarie zonder kooi

Een vis vrij van bokaal 

Een hond de worp achterna 

In het donker de nachtegaal                                                              

‘T eeuwige nu van weldra

Planeten zonder boven onder

Zeus’ bliksem en Thor’s donder

Als een monnik echt onthecht

Zwart golvend haar in blonde vlecht

Een lachend vredevol gevecht

De grens steeds moedig wel verlegd

Een luisterend hart dat zacht iets zegt

Soms een droom zo levensecht

Als liefde’s kracht krachtig beleven

Vrije klanken melodieus verweven

Verwondering oh verwondering voor om het even 

Zo verbazend is het leven